Sens komisji sejmowych

Czy sejmowe komisje śledcze mają jakikolwiek sens? W historii Polski mieliśmy takich komisji już kilka i każdy widzi efekty ich działania. Sejmowe komisje śledcze mają za zadanie wyjaśnianie trudnych spraw na zasadzie prowadzonego śledztwa. Należy tutaj zaznaczyć ze w roli śledczych zasiadają posłowie polskiego Sejmu. Od razu na wstępie narzuca się pytanie o sens takiej komisji. Świadkowie i podejrzani mogą przecież reprezentować różne ugrupowania partyjne. Analogicznie członkowie komisji śledczej także przynależą do jakiejś partii politycznej. Naturalnie zakłada się że członkowie komisji są obiektywni i sprawiedliwi a ich jednym celem jest wyjaśnienie okoliczności prowadzonego dochodzenia i dociekanie prawdy. Jednak obiektywnie rzecz biorąc jest to myślenie bardzo ale to bardzo naiwne. Każdy kto zakłada że członkowie jest samej partii politycznej nie będą bronić sobie nawzajem skóry jest po prostu bardzo łatwowierny lub nawet naiwny. Domenom polityków jest ciągle okłamywanie społeczeństwa. Możemy to zaobserwować kiedy obietnice przed wyborcze nie są spełniane lub kiedy politycy kłamią w obronie swoich interesów. Dlaczego w komisji śledczej miało by być inaczej? Przecież to Ci sami ludzie za którymi stoją te same ugrupowania polityczne. Co zatem opowiada nam historia sejmowych komisji śledczych? Tak naprawdę gdyby spojrzeć wstecz żadna komisja nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Mieliśmy już komisję do spraw tak zwanej Afery Rywina, kolejna dotyczyła śmierci Pana Olewnika inna z kolei śmierci Barbary Blidy – posłanki Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Obecnie najgłośniejszą komisją sejmową jest ta badająca okoliczności Afery Hazardowej. Na przestrzeni lat wszystkie komisje pokazały że nie są one do końca dobrą metodą dociekania prawdy. Podstawowym problemem była zawsze wszech obecna nie zgoda pomiędzy członkami komisji. Bierze się to z tego powodu, że wszyscy oni reprezentują inna partię polityczną. Dobrym przykładem jest obecna komisja. Przewodniczący reprezentujący klub Platformy Obywatelskiej w której znajdują się główni zainteresowani tejże afery wydaje się zaciekle bronić ich interesów. Z kolei opozycja stale krytykuje posłów Platformy Obywatelskiej zasiadających w komisji. Do głównych oponentów należy tutaj Beata Kempa z ugrupowania Prawa i Sprawiedliwości. Kiedy bliżej przyjrzymy się działaniu tej komisji dostrzeżemy kilka podstawowych problemów. Po pierwsze wszyscy podejrzani są powiązani z Platformą Obywatelską. Po drugie Platforma posiadając w Polce władzę absolutną decyduje o całym kształcie i składzie komisji. Po trzecie widzimy jak przewodniczący wraz ze swoimi kompanami próbuje działać na korzyść oskarżonych. Cała ta komisja wydaje się być zatem jedna wielką kpina. Mogliśmy to już obserwować podczas przesłuchiwania świadków. Bardzo namacalnym przykładem może być tutaj Janusz Sobisiak. Urządzał on sobie zwyczajne kpiny z komisji odpowiadając na większość pytań zdaniem „nie pamiętam”. Kolejnym przykładem na bezsens całego tego działania są sprzeczne zeznania świadków. Oznacza to nic innego jak tylko to, że ktoś po prostu kłamie. Nie zgodzono się jednak na większość konfrontacji i nie wyciągnięto z tego należytych wniosków. Co zatem stoi na celu takich komisji? Zwykle kończyło się to powszechną nie zgodna wśród jej członków i tym, że każdy z osobna przedstawiał własny raport. Prawdopodobnie i w tym przypadku będzie podobnie. Szybciej i bardziej efektywnie było by, gdyby sprawę prowadziła po prostu prokuratura. Rozwiązanie było by o wiele tańsze i wyeliminowało by ogromną zwłokę czasową. Czas ten może być z powodzeniem wykołysany do tuszowania prawdy przez oskarżonych i podejrzanych a także ustalania wspólnych wersji zdarzeń. Sejmowe komisje śledcze nie raz już pokazały że nie najadają się naprawdę do niczego. Dlaczego zatem w ciąż korzystamy z ich usług? Może dlatego że jest to bardzo wygodna alternatywa dla skorumpowanych i zakorzenionych w przestępczości posłów…

Tagi: komisja, sejm, rząd

Lista plików serwisu