Welcome
to our website
Polityka zagraniczna
Polityka zagraniczna jest to działalność państwa na zewnątrz, na arenie międzynarodowej wobec innych państw. Prowadzona jest w celu uzyskania bezpieczeństwa ze strony innych krajów, w celu nawiązania określonych stosunków z danych państwem, np. gospodarczych, ekonomicznych. Nawiązanie stosunków zależne jest od korzyści, jakie z nich płyną. Najkorzystniejsze jest posiadanie dobrych stosunków z państwami bogatymi, dobrze rozwiniętymi, posiadającymi znaczenie na arenie międzynarodowej. Polityka zagraniczna uwarunkowana jest też interesem danego kraju, dążeniami osób sprawujących władzę, dobrem obywateli oraz opinią publiczną. Jest ona ścisłe związana z polityką wewnętrzną, wyraźnie się z nią łączy i do niej nawiązuje. Poprzez politykę zagraniczną realizowane są potrzeby kraju, których nie może zapewnić sobie samo. Dla przykładu: dane państwo posiadające złoża węgla kamiennego nawiązuje stosunki z krajem bogatym w ropę naftową w celu wymiany tych surowców. Żadne państwo nie jest w stanie samo realizować swych potrzeb, tak samo jak żaden człowiek nie może być uzależniony sam od siebie. Potrzebne mu są relacje z innymi. Tak samo dzieje się z krajami.
Polityka zagraniczna nie może być rozumiana tylko na jeden sposób- ze względu na korzyści płynące z nawiązania stosunków z innym państwem. Polityka zagraniczna to także wojny i agresje pomiędzy danymi narodami. Bo wtedy państwo też posiada relacje z innymi, ale nie są to relacje pozytywne. Stosowane agresje też mają swój cel, np. wpłynięcie na zachowanie władz danego kraju na stosunek do mniejszości narodowych zamieszkujących na ich terytorium. Wtedy można mówić, że stosowanie agresji ma swój cel i nie jest działaniem złym. Negatywnym zjawiskiem jest także wyzysk państw słabszych. Stosują go państwa, które widzą swoją wyższość nad innymi narodami, mają dążenia ekspansjonistyczne i chcą zapanować nad jak największą powierzchnią. Wyzysk służy osłabieniu i co za tym idzie szukaniu pomocy u silniejszych, a następnie podporządkowanie się im. Wyróżnia się także typy państw w polityce zagranicznej ze względu na taktykę działania. Państwa aktywne są to państwa, które bardzo aktywnie działają na arenie międzynarodowej, dbają o dobre relacje międzypaństwowe, a także realizują własne cele i dążą do korzyści własnych. Do grupy tej należą z reguły kraje dobrze rozwinięte, posiadające status przewodnika w swoim regionie w odniesieniu do państw sąsiednich.
Drugą grupą są państwa pasywne. Nie działają aktywnie, nie zabiegają o swoje dobro, ale podporządkowują się woli innych. Pozostają bierne w stosunkach międzypaństwowych. Są to z reguły państwa małe, pozostające pod wpływem i zależnością innych, silniejszych państw.
Trzecią grupą są państwa kreatywne- jest to połączenie dwóch poprzednich grup. Charakteryzują się małą aktywnością na arenie międzynarodowej, ale zabiegają o swoje dobro i realizują własne interesy. Nie są zależne od innych krajów, starają się zachować niezależność w działaniu. Obecnie państwa kreatywne są najczęściej spotykanym typem państw.
Każdy kraj, choćby nawet sprzeciwiał się temu, ma styczność z polityką zagraniczną i nie jest w stanie jej uniknąć. Porównując po raz kolejny państwo do człowieka, tak samo człowiek nie jest w stanie uniknąć kontaktu z innymi, trak i dane państwo nie ma możliwości odizolowania się od innych.