Jednostka polityczna to osoba, która sprawuje władzę nad określoną grupą osób, zamieszkującą wyodrębniony obszar. Najłatwiej mówić o jednostce zarządzającej krajem, bo jest to obszar o uporządkowanych zasadach, spisanym prawie, zamieszkany przez grupę ludzi. Państwa, w których zarządza jednostka to zazwyczaj kraje totalitarne i autorytarne. W państwach demokratycznych istnieje trójpodział władzy na wykonawczą, ustawodawczą i sądowniczą. Każdą z władz sprawuje określony i uprawniony do tego organ. Organy te wzajemnie się kontrolują. Obywatele są równi wobec prawa i mają możliwość kontrolowania władzy. Jak widać w ustroju tym nie ma mowy o zarządzaniu przez jednostkę polityczną. Istnieją jednak przypadki, kiedy jednostka chce wybić się ponad innych, ale nie po to, by przejąć władzę w całym państwie. Chodzi tu raczej o mniejszy zakres władzy i objęcie jej na mniejszym terytorium, wśród mniejszych rzesz. Jednostka taka może wybić się z partii politycznej, której zależy na dużym poparciu, a może to być osoba bezpartyjna, która niezależnie od nikogo chce wpłynąć na społeczeństwo i zyskać jego poparcie. Przykładów takich może być wiele. Czy jednostki takie są niebezpieczne dla społeczeństwa? Nie zawsze, ale tak, gdy za pomocą manipulacji próbują dojść do władzy. Jednak nie jest to niebezpieczeństwo na duża skalę, na skalę całego państwa, lecz jego wybranych regionów.
Rządy jednostki politycznej są bardziej charakterystyczne dla państw autorytarnych, w których władza wykonawcza skupiona jest w jej rękach lub w rękach wąskiej grupy osób. Reszta organów władzy jest podporządkowana egzekutywie. Obywatele nie mają wpływu na sprawowanie władzy. Istnieje rozwinięty aparat przymusu i represji. Życie obywateli poddane jest ścisłej kontroli. Nad wszystkim panuje jednostka. Nie jest to jednak jeszcze tak rygorystyczna forma rządów jednostki, jak w ustroju totalitarnym. Jest to trzeci przykład reżimu politycznego, w którym jednostka polityczna ma bardzo szerokie uprawnienia. Państwo kontroluje wszystkie sfery życia obywateli, istnieje rozbudowany aparat przymusu i represji, panuje nieograniczony niczym rygor. Nie występuje też tam podział władzy, bo jest ona skupiona w rękach przywódcy, który stoi na czele rządzącej partii i całego państwa. W państwach reżimu totalitarnego nie istnieje opozycja, a przeciwnicy polityczni są poddawani karom oraz dosięga ich panujący w państwie terror. Przykłady takich państw nie trudno znaleźć w historii, ale współcześnie także istnieją takie kraje, np. Korea Północna, w której do dziś utrzymuje się komunizm. Początek temu ustrojowi dały faszystowskie Niemcy i Włochy oraz komunistyczny Związek Radziecki. To z tymi państwami kojarzona jest najbardziej jednostka polityczna, jako jednostka bezwzględna, ograniczona jedynie własnymi przekonaniami, na którą cały świat nie miał wpływu.
Jednostka polityczna rządy swe sprawuje zgodnie z własnymi przekonaniami, szczególnie w państwach, w których niczym nie można ograniczyć jej władzy. Dobrze się dzieje, gdy działalność taka prowadzi do korzyści państwa, gorzej jednak, gdy obywatele są zastraszani, nie mogą żyć według własnych przekonań, a wszystko podporządkowane jest państwu.